التفسير: الزخرف ٧٢:٤٣

[ وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (٧٢) ] ئا ئه‌مه‌ ئه‌و به‌هه‌شته‌یه‌ كه‌ ئێوه‌ بوون به‌ میراتگری به‌هۆی ئه‌و كرده‌وه‌ چاكانه‌ی كه‌ له‌ دونیادا ئه‌نجامتان ئه‌دا، (هیچ كه‌سێك به‌ كرده‌وه‌ی خۆی ناچێته‌ به‌هه‌شت، چونكه‌ كرده‌وه‌كانمان نرخی ئه‌و هه‌موو نازو نیعمه‌ت و به‌خشش و خۆشیه‌ی به‌هه‌شت نیه‌، به‌ڵكو به‌ فه‌زڵ و ره‌حمه‌تی خوای گه‌وره‌ ده‌چینه‌ به‌هه‌شت، وه‌ كرده‌وه‌ چاكه‌كانمان هۆكاره‌ بۆ چونه‌ به‌هه‌شت).