Sélectionner la langue

Tafsir: An-Nur 24:62

انما المومنون الذين امنوا بالله ورسوله واذا كانوا معه على امر جامع لم يذهبوا حتى يستاذنوه ان الذين يستاذنونك اولايك الذين يومنون بالله ورسوله فاذا استاذنوك لبعض شانهم فاذن لمن شيت منهم واستغفر لهم الله ان الله غفور رحيم ٦٢

إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُوا۟ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ جَامِعٍۢ لَّمْ يَذْهَبُوا۟ حَتَّىٰ يَسْتَـْٔذِنُوهُ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسْتَـْٔذِنُونَكَ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ فَإِذَا ٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَٱسْتَغْفِرْ لَهُمُ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ٦٢

إِنَّمَا

ٱلۡمُؤۡمِنُونَ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

بِٱللَّهِ

وَرَسُولِهِۦ

وَإِذَا

كَانُواْ

مَعَهُۥ

عَلَىٰٓ

أَمۡرٖ

جَامِعٖ

لَّمۡ

يَذۡهَبُواْ

حَتَّىٰ

يَسۡتَـٔۡذِنُوهُۚ

إِنَّ

ٱلَّذِينَ

يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ

أُوْلَٰٓئِكَ

ٱلَّذِينَ

يُؤۡمِنُونَ

بِٱللَّهِ

وَرَسُولِهِۦۚ

فَإِذَا

ٱسۡتَـٔۡذَنُوكَ

لِبَعۡضِ

شَأۡنِهِمۡ

فَأۡذَن

لِّمَن

شِئۡتَ

مِنۡهُمۡ

وَٱسۡتَغۡفِرۡ

لَهُمُ

ٱللَّهَۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

غَفُورٞ

رَّحِيمٞ

٦٢

Les vrais croyants sont ceux qui croient en Allah et en Son Messager, et qui, lorsqu’ils sont en sa compagnie pour une affaire d’intérêt général, ne s’en vont pas avant de lui avoir demandé la permission. Ceux qui te demandent cette permission sont ceux qui croient en Allah et en Son Messager. Si donc ils te demandent la permission pour une affaire personnelle, alors donne-la à qui tu veux d’entre eux; et implore le pardon d’Allah pour eux, car Allah est Pardonneur et Miséricordieux.

Tafsirs

Niveaux

Leçons

Réflexions

Réponses

Qiraat

Hadith

Kwa hakika Waumini kikwelikweli ni wale ambao Wamemuamini Mwenyezi Mungu na Mtume Wake na wakazitumia sheria Zake, na wakiwa wapo pamoja na Nabii, rehema ya Mwenyezi Mungu na amani zimshukie, katika jambo ambalo amewakusanya kwalo la maslahi ya Waislamu, hawaondoki mpaka wamuombe ruhusa. Kwa hakika wale wanaokuomba ruhusa, ewe Nabii, ndio wanaomuamini Mwenyezi Mungu na Mtume Wake kikweli. Basi wakikuomba ruhusa kwa baadhi ya haja zao, mruhusu unayemtaka miongoni mwa wale waliokuomba ruhusa kuondoka kwa udhuru, na uwaombee msamaha kwa Mwenyezi Mungu, kwani Mwenyezi Mungu ni Mwingi wa kusamehe dhambi za waja Wake wenye kutubia, ni mwingi wa huruma kwao.