فَٱسۡتَجَابَ

لَهُمۡ

رَبُّهُمۡ

أَنِّي

لَآ

أُضِيعُ

عَمَلَ

عَٰمِلٖ

مِّنكُم

مِّن

ذَكَرٍ

أَوۡ

أُنثَىٰۖ

بَعۡضُكُم

مِّنۢ

بَعۡضٖۖ

فَٱلَّذِينَ

هَاجَرُواْ

وَأُخۡرِجُواْ

مِن

دِيَٰرِهِمۡ

وَأُوذُواْ

فِي

سَبِيلِي

وَقَٰتَلُواْ

وَقُتِلُواْ

لَأُكَفِّرَنَّ

عَنۡهُمۡ

سَيِّـَٔاتِهِمۡ

وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ

جَنَّٰتٖ

تَجۡرِي

مِن

تَحۡتِهَا

ٱلۡأَنۡهَٰرُ

ثَوَابٗا

مِّنۡ

عِندِ

ٱللَّهِۚ

وَٱللَّهُ

عِندَهُۥ

حُسۡنُ

ٱلثَّوَابِ

١٩٥

Dhe Zoti iu përgjigj lutjes së tyre: “Unë nuk do t’ia humb mundin askujt nga ju që ka bërë vepra, qoftë mashkull apo femër. Ju jeni njëlloj (në shpërblim). Atyre që u shpërngulën, u dëbuan nga vatrat e tyre, u munduan në rrugën Time, luftuan dhe u vranë, Unë do t’ua mbuloj veprat e këqija dhe do t’i shpie në kopshte, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, si shpërblim nga Allahu. Shpërblimi më i mirë është tek Allahu.”