Al-Anbiya 21:65 ثم نكسوا على رءوسهم لقد علمت ما هاولاء ينطقون ٦٥

۶۵:۲۱

ثُمَّ

نُكِسُواْ

عَلَىٰ

رُءُوسِهِمۡ

لَقَدۡ

عَلِمۡتَ

مَا

هَٰٓؤُلَآءِ

يَنطِقُونَ

٦٥

سپس [باز هم] سر به دشمنی و انکار برداشتند [و گفتند:] «تو خوب می‌دانی که اینها سخن نمی‌گویند».

ادامه مطلب

تفسیر بخوانید

Ibn Kathir (Abridged)

The People's admission of their gods' incapability, and Ibrahim's preaching

Allah tells us that when Ibrahim said what he said, his people

فَرَجَعُواْ إِلَى أَنفُسِهِمْ

(turned to themselves) meaning, they blamed themselves for not taking precautions and protecting their gods. They said:

إِنَّكُمْ أَنتُ

…

The People's admission of their gods' incapability, and Ibrahim's preaching

Allah tells us that when Ibrahim said what he said, his people

فَرَجَعُواْ إ

…

تفاسیر بیشتر

در متن بخوانید

فصل ۲۱, صفحه ۳۲۷, جوز ۱۷

51. و بی‌تردید، پیش از آن، ما به ابراهیم [رشد فکری و] هدایتش را عطا کردیم و به [شایستگی‌های] او دانا بودیم؛ 52. آنگاه که به پدر خود و قومش گفت: «این مجسمه‌ها چیست که به عبادت آنها ایستاده‌اید؟» 53. آنان گفتند: «ما پدرانمان را دیدیم که آنها را عبادت می‌کردند». 54. [ابراهیم] گفت: «قطعاً شما و پدرانتان در گمراهیِ آشکار بوده‌اید». 55. آنان گفتند: «آیا [سخن] حق برایمان آورده‌ای یا شوخی می‌کنی؟» 56. [ابراهیم] گفت: «[نه،] بلکه [سخنم حق است:] پروردگارتان، پروردگار آسمان‌ها و زمین است؛ همان ذاتی که آنها را پدید آورده است و من بر این [سخن] گواهم». 57. و [با خود گفت:] «به الله سوگند، پس از آنکه پشت کردید و [به جشن] رفتید، برای [نابودی] بُت‌هایتان تدبیری می‌اندیشم». 58. و [در غیابِ بت‌پرستان،] همۀ آنها جز [بُت] بزرگشان را خُرد کرد؛ شاید به سراغ آن بروند [تا حقایق را برایشان بازگو کند]. 59. [وقتی آنان معبودان خویش را چنین دیدند] گفتند: «چه کسی با معبودان ما چنین کرده است؟ قطعاً او ستمکار است». 60. [برخی] گفتند: «ما شنیدیم جوانی که او را ابراهیم می‌نامند از آنها [به بدی] یاد می‌کند». 61. گفتند: «پس او را در برابر دیدگان مردم بیاورید؛ باشد که [بر اعترافش به گناه] گواه باشند». 62. [وقتی ابراهیم را آوردند] گفتند: «ای ابراهیم، آیا تو این [کار] را با معبودان ما کرده‌ای؟» 63. [او] گفت: «بلکه بزرگشان چنین کرده است. اگر سخن می‌گویند، از آنها بپرسید». 64. آنگاه [آنان] به خود آمدند و [به یکدیگر] گفتند: «واقعاً شما [مشرک و] ستمکارید». 65. سپس [باز هم] سر به دشمنی و انکار برداشتند [و گفتند:] «تو خوب می‌دانی که اینها سخن نمی‌گویند». 66. [ابراهیم] گفت: «آیا به جای الله چیزهایی را عبادت می‌کنید که نه سودی برایتان دارد و نه زیانی به شما می‌رساند؟ 67. اُف بر شما و بر آنچه به جای الله عبادت می‌کنید! آیا نمی‌اندیشید؟» 68. آنان گفتند: «اگر مى‌خواهید [برای مجازاتش] كارى كنید، او را بسوزانید و معبودانتان را یاری دهید». 69. [سرانجام او را در آتش انداختند؛ ولی ما] گفتیم: «ای آتش، بر ابراهیم سرد و سلامت باش». 70. و خواستند برای [نابودی] او نیرنگی به کار برند؛ ولی ما آنان را زیانکارترین [مردم] ساختیم؛ 71. و او و لوط را [با هجرت‌] به سرزمینی که برای جهانیان در آن برکت نهاده‌ایم [= شام] نجات دادیم؛

- IslamHouse.com